زمينه و هدف : کلستريديوم بوتولينوم به عنوان يکی از مهمترين عوامل ايجاد کننده مسموميت غذايی شناخته شده است. اسپور باکتری بهطور گستردهای در خاک، رسوبات درياها، محيطهای آبی و آبزيان پراکنده است. اين مطالعه به منظور تعيين آلودگی به کلستريديم بوتولينوم در دو گونه از ماهيان فرآوری شده و فرآوری نشده انجام گرديد.

روش بررسی : اين مطالعه توصيفی آزمايشگاهی روی 146 نمونه ماهی فرآوری شده و نشده از دو گونه کفال طلايی و آزادماهی دريای خزر از صيدگاه شهيد چمران درياچه خزر در استان گيلان طی سال 1387 انجام شد. تعداد 45نمونه فرآوری شده و 28 نمونه فرآوری نشده ماهی کفال طلايی (Liza auratus) و نيز تعداد 39 نمونه فرآوری شده و 34 نمونه فرآوری نشده آزاد ماهی (Salmo Trutta caspius) مطالعه شدند. نمونهها با روشهای استاندارد ارائه شده (2001 APHA و 2003 FDA) از نظر آلودگی به کلستريديوم بوتولينوم مورد آزمايش قرار گرفتند. سپس با استفاده از آنتیتوکسينهای مونووالان استاندارد، تعيين تيپ گرديدند. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS-13 و آزمون کایاسکوئر تجزيه و تحليل شدند.

يافتهها : در 16 نمونه (95/10درصد) آلودگی به سم کلستريديوم بوتولينوم مورد تأييد قرار گرفت. ميزان آلودگی ماهيان فرآوری شده حدود 8/1 برابر ماهيان فرآوری نشده تعيين گرديد. بهطوری که از مجموع 84 نمونه ماهی فرآوری شده در 11 نمونه (09/13درصد) و از مجموع 62 نمونه ماهی فرآوری نشده در 5 نمونه (57/7درصد) وجود توکسين بوتولينوم ثابت گرديد. همچنين تيپ E به عنوان شايعترين تيپ توکسين شناخته شد. بهطوری که از 11 نمونه مثبت ماهيان فرآوری شده 6 مورد (5/54درصد) و از 5 نمونه مثبت ماهيان فرآوری نشده 2 مورد (40درصد) را به خود اختصاص داد و پس از آن تيپهای A و B قرار گرفتند. ميزان آلودگی ماهی کفال طلايی در هر دو نوع فرآوری شده و نشده بيش از آلودگی آزاد ماهی بود؛ ولی اين اختلاف از نظر آماری معنیدار نبود.

نتيجهگيری : نتايج اين مطالعه نشاندهنده آلودگی انواع ماهيان به تيپهای مختلف کلستريديوم بوتولينوم بهويژه تيپE میباشد. باتوجه به آلودگی بيشتر ماهيان فرآوری شده به اين باکتری، مصرف اين فرآورده در طبخ به صورت نيمپز و شکمپر میتواند به بروز مسموميت غذايی منجر گردد.

  اهداف: اتونوميکديس­رفلکسی يک سندرم خطرناک در جانبازان نخاعی است که دچار آسيب نخاعی در سطح مهره ششم پشتی به بالا شده­اند و باعث عوارض جبرانناپذيری در اين بيماران مي­شود. اين مطالعه با هدف بررسی ميزان آگاهی پرستاران و ارتباط آن با ويژگیهای جمعيتشناختی پرستاران درباره اتونوميکديس­رفلکسی در جانبازان نخاعی انجام شد.

  روش­ها: اين مطالعه توصيفی- تحليلی روی تعداد 94 پرستار مرد و زن که بهروش تصادفی خوشهای انتخاب شدند، انجام شد. داده­ها با استفاده از پرسشنامه­ای محقق­ساخته شامل سئوالات جمعيت­شناختی و سئوالات مربوط به آگاهی از اتونوميکديس­رفلکسی جمعآوری شد که روايی آن توسط 15 نفر از اساتيد دانشگاه تاييد شد و پايايی آن نيز از طريق آزمون مجدد در حد خوب ارزيابی شد. پاسخ سئوالات براساس مقياس سهگزينه­ای ليکرت در سه سطح خوب، متوسط و ضعيف طبقه­بندی شد. يافتهها با استفاده از برنامه آماری SPSS 11 تجزيه و تحليل شد.

  يافتهها: ميانگين سنی افراد مورد مطالعه 62/35 سال بود و تحصيلات در حد ليسانس با بيشترين فراوانی 5/91% بود. متوسط سابقه کار 27/10 سال بود. سطح آگاهی 3/22% پرستاران شرکت­کننده در مطالعه در حد متوسط و سطح آگاهی 7/77% پرستاران در حد ضعيف ارزيابی شد .

  نتيجه­گيری: براساس نتايج سطح دانش پرستاران شرکت­کننده در اين مطالعه درباره اتونوميکديس­رفلکسی و عوارض مربوط به آن در جانبازان نخاعی در حد ضعيف است.